Brandwonden

Brandwonden en schade door brand en hitte

Brandwonden zijn een vorm van letselschade die u niemand toewenst. Niet alleen is er sprake van pijnklachten, maar bovendien zijn de littekens en de gevolgen van brandwonden vaak voor het leven. Zwemmen met een brandwond durft men soms niet meer. En soms is met brandwonden zwemmen zelfs überhaupt niet toegestaan. Een carrière als model mag men nu wel vergeten. En de brandwonden in het gezicht herinneren een heel leven lang aan de feiten die men liever zou vergeten.

Wat zijn brandwonden?

Een brandwonde is een wonde die meestal ontstaat door verbranding van de huid ten gevolge van de blootstelling aan hoge temperaturen. De kritische temperatuur ligt daarbij op 42°C. Bij temperaturen boven deze grens treden na verloop van tijd brandwonden op. Hoe hoger de temperatuur ligt, hoe korter de blootstellingsduur mag zijn voordat er brandwonden optreden. Brandwonden kunnen niet alleen ontstaan door de blootstelling aan hoge temperaturen, maar ook door de blootstelling aan bepaalde gassen, vloeistoffen of materialen.

Verder kunnen ook straling, bijvoorbeeld door de zon of door radiotherapie, elektriciteit en frictie brandwonden veroorzaken. De blootstelling aan extreme koude, bijvoorbeeld aan stikstof, heeft dezelfde effecten als brandwonden. In de praktijk maakt men echter vaak een onderscheid en noemt men dit vrieswonden in plaats van brandwonden.

Welke brandwonden zijn er?

Een veelgebruikte manier om de soorten brandwonden onder te verdelen, is op basis van gradaties. Dit is een onderverdeling op basis van de diepte van de wonde. De diepte van de wond is afhankelijk van de temperatuur en de tijd dat de huid aan deze temperatuur is blootgesteld. We onderscheiden daarbij brandwonden van de eerste, de tweede, de derde en de vierde graad. Experts waarschuwen echter dat men niet louter mag veralgemenen op basis van de gradaties, maar dat men ook rekening moet houden met de andere kenmerken van individuele brandwonden.

Soorten brandwonden naar gradaties

Bij brandwonden van de eerste graad is de huid rood en pijnlijk, zonder dat er sprake is van blaarvorming. De verkleuring en de pijn zijn vaak al binnen een etmaal verdwenen en het huidweefsel is niet vernietigd. Er kan wel sprake zijn van ontstekingsverschijnselen, zoals roodheid, pijn, zwelling, warmte en functieverlies. Ook algemene verschijnselen als een gebrek aan eetlust en koorts kunnen bij deze brandwonden optreden. Dit wordt ook wel eens een lichte brandwond genoemd.

Bij brandwonden van de tweede graad is er wel sprake van blaarvorming, waarbij vocht zich tussen de leder- en de opperhuid ophoopt. Het gaat om pijnlijke tot extreem pijnlijke blaren. Deze brandwonden ontstaan vaak na een ongeval. Kenmerkend aan tweedegraadsbrandwonden is dat er grote delen van de huid intact zijn gebleven, waardoor er uit zichzelf een nieuwe huid kan groeien. De genezingsduur kan enkele dagen tot meer dan een maand bedragen. Het aangetaste deel is pijnlijk en er kan ook sprake zijn van functieverlies, waarbij een 2e-graads-brandwond hand of voet gebruiken bijvoorbeeld onmogelijk maakt. Hoewel volledige genezing mogelijk is, kunnen er wondinfecties en andere complicaties optreden. Dergelijke complicaties kunnen de vooruitzichten ongunstig doen evolueren. Een goede wondhygiëne is erg belangrijk, zeker als een 2e-graads-brandwond een kind treft.

Bij brandwonden van de derde graad is de gehele huid vernietigd en reageert het wondgebied niet langer op pijn- en gevoelsprikkels. Om het genezingsproces te stimuleren, vinden er vaak huidtransplantaties plaatst. Hiervoor sluit men de wonde met stukjes huid die elders op het lichaam worden verwijderd.

Brandwonden van de vierde graad wordt ook wel eens verkoling genoemd. Hierbij is de verbranding zo diepgaand dat niet alleen de huid vernietigd is, maar ook de onderliggende structuren als het spierweefsel en het bot. De huid heeft een verkoold uiterlijk en weefsel dat verloren is gegaan, kan niet langer worden hersteld. Afhankelijk van de locatie van de verkoling kunnen er transplantaties plaatsvinden. Soms is een amputatie het enige wat nog mogelijk is.

Andere manieren om de soorten brandwonden onder te verdelen

Het onderverdelen in gradaties is eigenlijk het onderverdelen op basis van de diepte van de brandwonde. Experts zijn het er echter over eens dat er niet alleen naar de diepte van de brandwonde mag worden gekeken, maar dat er bijvoorbeeld ook rekening moet worden gehouden met de plaats en de grootte van het aangetaste oppervlak. Bovendien is de categorie tweedegraadsbrandwonden voor hen te ruim, waardoor er vaak nog een onderscheid wordt gemaakt tussen oppervlakkige brandwonden van de tweede graad en diepe brandwonden van de tweede graad.

Verder maakt men ook vaak een onderscheid tussen heetwaterverbrandingen en brandwonden die een andere oorzaak hebben. In de Engelse taal is dat onderscheid diepgeworteld aanwezig (scalds en burns). Dit onderscheid is allesbehalve onlogisch. Water heeft een veel grotere warmte-inhoud, waardoor heetwaterverbrandingen over het algemeen ernstiger zijn. Een verbranding met heet water kan dan ook ernstigere gevolgen hebben dan een verbranding met frituurvet. Frituurvet is dan wel heter, maar de huid kan de warmte veel sneller verliezen.

Behandeling bij brandwonden

Welke behandeling zich bij brandwonden opdringt, is afhankelijk van de praktische factoren. Het eerste dat men over het algemeen zal doen, is de brandwonden koelen. Koelen gebeurt met lauw water, niet met ijskoud water. Het verbrande oppervlak wordt afgedekt. Bij een ernstige brandwond zijn de vervolgstappen door een specialist te bepalen. Dit kan gaan van het insmeren met een crème met zilversulfadiazine ("Flammazine") tot huidtransplantaties.

Het is belangrijk om tijdens het genezingsproces aandacht te hebben voor de wondhygiëne, want bacteriën liggen voortdurend op de loer en kunnen de brandwonden al snel koloniseren. Als een groot deel van het lichaam is aangetast, bestaat er bovendien het risico op een shock. Dit kan zelfs dagen na de verbranding optreden. Daarom zal men vaak een infuus met vocht toedienen. Ook het metabolisme van de patiënt is vaak erg verhoogd. Omdat de beschermende huid is verdwenen, verliest de patiënt veel vocht en warmte. Het gevolg is dat het lichaam er alles aan doet om op temperatuur te blijven. Het zal meer energie verbranden en de ademhaling verhogen. Een patiënt kan hierdoor gebaat zijn bij zuurstoftoediening.

Ten slotte blijft een patiënt na de wondgenezing vaak achter met littekens. Deze littekens brengen niet alleen fysieke ongemakken met zich mee, maar hebben ook esthetische en vaak psychische gevolgen.

Schadevergoeding bij brandwonden

Of het nu gaat om een brandwond aan de hand, een verbrande arm of brandwonden in het gezicht: de gevolgen van brandwonden zijn verregaand. Er is sprake van pijn en er moeten medische kosten worden gemaakt. Daarnaast kan de esthetische schade een leven lang psychische schade veroorzaken. Als iemand anders aansprakelijk is, bijvoorbeeld door onvoldoende brandveiligheidsmaatregelen te treffen, heeft het slachtoffer recht op een schadevergoeding voor brandwonden. Het gaat daarbij niet alleen om smartengeld voor de psychische schade, maar ook voor bijvoorbeeld de medische kosten, de gemiste inkomsten, de kosten voor hulp in het huishouden en dergelijke meer.

Heeft u als slachtoffer brandwonden opgelopen en wilt u een schadevergoeding claimen? Spreek er dan over met een van onze letsel advocaten. We gaan de mogelijkheden voor u na en we leggen een aantal dingen voor u uit.

Reactie plaatsen